عالم یک بعدی: دنیایی است که به آن خط می‌گویند که از نقطه‌هایی پشت سر هم تشکیل شده و فقط دارای طول هست و موجودات روی آن فقط می‌توانند به یک سو حرکت کنند و با توجه به این امکانات یک محدودیتی هم به بعد صفر دارد مو جودات در بعد ۱ نمیتونن در کنا هم حرکت بکنند و یا بعبارتی در کنار هم در عرض باشند ولی در بعد صفر به دلیل موجودات بدون بعد این کار ممکن می‌باشد.

صفحه یا فضای دو بعدی:فضای دو بعدی از مجموعه‌ای از خط‌ها تشکیل شده که فقط دارای طول و عرض می‌باشند

حجم یا فضای سه بعدی: همان مکعب است که دارای طول و عرض و ارتفاع می‌باشد.

بعد چهارم یعنی زمان: نیوتن فکر می‌کرد که زمان چیز است که در همه‌ی عالم یکسان است. یعنی ساعت روی دست شما و ساعتی که در فلان ستاره است یک جور کار می‌کند. اما انیشتین این موضوع را تغییر داد. او گفت که برای اینکه معادلات فیزیک در دنیا صادق باشند (هم روی زمین و هم در فلان ستاره) باید طوری بشود که ساعتها در دنیا تفاوت کنند. یعنی زمان حول و حوش ستاره‌ای که خیلی سنگین است، خیلی تندتر بگذرد و روی یک ستاره‌ی سبک زمان باید کندتر بگذرد. پس در جایی که هیچ جرمی نیست (مثل فضای بین ستاره ها) زمان خیلی خیلی کند جلو می‌رود. نه اینکه ساعتتان خراب باشد. یعنی اینکه اگر با ساعت  خود به آنجا برویم چیزی از کندی زمان نمی‌فهمیم. اما اگر کسی از زمین بتواند ساعت ما را بخواند می‌فهمد که ساعت ما مثل وقتی که روی زمین بود کار نمی‌کند.

آیا می‌دانستید هر چقدر سرعت بیشتر باشد زمان دیرتر میگذرد یعنی اگر به سرعت نور برسیم گذشت زمان صفر می‌شود و اگر بیشتر از سرعت نور حرکت کنیم زمان به عقب بر می‌گرد